Als het zo is dat je op deze pagina bent beland omdat je eens kritisch wilt kijken/nadenken over je eigen mogelijk manipulatieve gedrag: welkom! Het kan zijn dat je opvallend vaak de volgende reacties van verschillende mensen hoort als je ze iets vraag te doen: 

• "Je dringt aan."
• "Je accepteert geen nee."
• "Je probeert me een schuldgevoel te geven."
• "Je legt jouw probleem bij mij neer."
• "Je wilt altijd je zin krijgen."

Misschien denk je dan: "Ik vraag toch alleen maar iets?" Of: "Ik heb gewoon hulp nodig." Of: "Ik wil alleen dat mensen rekening met mij houden."

Dat kan allemaal waar zijn. Toch is het mogelijk dat anderen jouw gedrag anders ervaren dan jij zelf bedoelt. Dat is zeker het geval als meer mensen dezelfde reactie geven, het is dan geen toeval meer. Sta eens stil bij de volgende vragen:

• Vraag je vaak opnieuw wanneer iemand al nee heeft gezegd?
• Voel je je snel afgewezen wanneer iemand niet direct doet wat je vraagt?
• Gebruik je wel eens teleurstelling, boosheid of verdriet om iemand alsnog te overtuigen?
• Vind je dat anderen jou (nóg) vaker zouden moeten helpen?
• Heb je regelmatig het gevoel dat mensen tekortschieten?
• Hoor je vaker dezelfde kritiek van verschillende mensen?

Wanneer meerdere vragen (en antwoorden) herkenbaar zijn, kan het zinvol zijn om naar je eigen gedrag te kijken. Veel mensen die later tot inzicht kwamen beschrijven hetzelfde patroon: ze wilden iets. Ze kregen een nee. En vervolgens konden ze dat moeilijk accepteren. Dan ontstond bijvoorbeeld:

• opnieuw vragen;
• onderhandelen;
• aandringen;
• verwijten;
• schuldgevoel;
• teleurstelling tonen.

Zelf zagen zij dat vaak niet als druk. Ze dachten: "Ik probeer het nog een keer uit te leggen." Of: "Ik wil alleen dat iemand begrijpt waarom dit belangrijk voor mij is." Voor de ander voelde het soms heel anders. Namelijk als druk om alsnog toe te geven. Daar zijn mensen wel een keer klaar mee.

Andere mensen zijn geen oplossing

Iedereen heeft behoeften. Iedereen heeft wensen. Iedereen heeft soms hulp nodig. Dat is normaal. Het wordt een probleem zodra andere mensen vooral worden gezien als oplossing voor jouw problemen. Dan ontstaat gemakkelijk de gedachte:

• Wie kan dit voor mij regelen?
• Wie kan mij helpen?
• Wie kan dit voor mij oplossen?

Maar andere mensen hebben ook hun eigen grenzen, wensen en verantwoordelijkheden. Zij mógen helpen. Zij hoeven of moeten dat niet. Zij hoeven daar ook geen verantwoording over af te leggen. Zoals een verdachte zich mag beroepen op zwijgrecht, mag iemand in het gewone vrij leven dat ook. En daar mag jij weer van alles van vinden vanuit het recht op de vrijheid van meningsuiting.