Gebrek aan samenwerking is een vorm van ongewenst of hinderlijk gedrag waarbij mensen onvoldoende bijdragen aan een gezamenlijke taak of verantwoordelijkheid. Dit kan bewust gebeuren, maar ook onbedoeld. Gebrek aan samenwerking of ondersteuning is niet in het algemeen gesteld als vorm van vervelend gedrag bekend of erkend, zoals voor pestgedrag wel het geval is. Het kan minstens zo schadelijk zijn. 

Gebrek aan samenwerking en ondersteuning kan zich op verschillende manieren uiten:

• een medewerker die tijdens drukke momenten weinig bijdraagt (maar wel in de smartphone zit) terwijl collega's het werk moeten opvangen
• het doorschuiven van onaangename taken naar anderen
• het achterhouden van informatie
• onduidelijke of onvolledige instructies geven
• geen hulp bieden wanneer daarom wordt gevraagd of collega's structureel buitensluiten.
• ook een leidinggevende die conflicten, oneerlijke taakverdelingen of schadelijk gedrag laat voortbestaan, kan bijdragen aan een gebrek aan samenwerking binnen een team.

Wat precies onder gebrek aan samenwerking valt, verschilt per werkomgeving. In sommige functies is direct zichtbaar of iemand een bijdrage levert, terwijl dat in andere functies minder duidelijk is. Zo zit er een groot verschil in een kantooromgeving met beeldschermen en de horeca. 

Omdat dit gedrag vaak subtiel is en niet altijd bewust plaatsvindt, wordt het niet snel als een aparte vorm van ongewenst gedrag herkend. De gevolgen kunnen echter groot zijn: frustratie, hogere werkdruk, verminderde betrokkenheid en een verslechterde werksfeer.